Hans Volwerk veertig jaar in dienst bij Excelsior

Hans Volwerk is vandaag veertig jaar in dienst bij Excelsior. De man die verantwoordelijk is voor het hoofdveld van Stadion Woudestein werd op 26 augustus 1968 aangenomen door toenmalig voorzitter Henk Zon. Uiteraard heeft de altijd vrolijke terreinman in al die jaren heel wat meegemaakt bij zijn geliefde club.

Wie 's ochtends vroeg op Woudestein komt, zal meestal in elk geval een opgewekte Hans Volwerk aantreffen. Hij is in de veertig jaar dat hij nu bij de club werkzaam is, uitgegroeid tot een bekende verschijning in voetballand. Menig trainer of medewerker van tegenstanders kent hem. Vorig jaar werd hij zelfs uitgenodigd door het televisieprogramma ‘Holland Sport' om Wilfired de Jong en Matthijs van Nieuwkerk alles te vertellen over de kunst van het lijnen trekken.
Geboren op de grens van Kralingen en Crooswijk kwam voetballiefhebber Hans Volwerk al snel regelmatig op Woudestein. ,,Zeker sinds de invoering van het betaalde voetbal in 1954 kwam ik hier vaak. Het was altijd gezellig en een stuk drukker dan nu bij de thuiswedstrijden. De tribunes zaten altijd vol en de mensen hingen zelfs in de bomen. En op vrijdagmiddag kwam een groep mensen bijeen in de kantine om tussen half vier en half zes wat te drinken. Een soort bitteruurtje. Voorzitter Henk Zon was altijd aanwezig en ook Olympisch bokskampioen Bep van Klaveren kwam regelmatig langs.''

Regen en temperatuur
De geboren Rotterdammer werkte toen als chauffeur op de servicewagen bij BMW-dealer Breeman. Na een aantal incidenten werd de toenmalige terreinman van Excelsior echter ontslagen. Henk Zon hoefde over diens opvolger niet lang na te denken. ,,Hij vroeg of het iets voor mij was. Ik had geen enkele ervaring, maar Henk Zon zei, wijzend naar de lucht: als je dat niet mee hebt, kun je papieren hebben, maar daar heb je dan niets aan. Regen en de temperatuur kun je immers niet beïnvloeden. Ik besloot de baan aan te nemen. Wat is immers lekkerder dan de hele dag buiten te lopen en soort van eigen baas te zijn?''
Volwerk was verantwoordelijk voor het hoofdveld en de drie andere velden op Woudestein. ,,Maaien en lijnen trekken, al werden de velden achter door de gemeente gemaaid. En we hadden toen nog geen schoonmaakbedrijf, dus ik maakte ook altijd de kleedkamers schoon. En die waren destijds nog niet zo mooi als nu. Ik was hier altijd tot de laatste training was afgelopen. Dat is nu overigens niet anders. Ik doe 's ochtends de deur open en ga meestal pas als laatste naar huis.''

Goed veld
Toeval of niet, nadat Hans Volwerk werd aangenomen als verantwoordelijk man voor het veld, promoveerde Excelsior in twee jaar tijd van de Tweede naar de Eredivisie. ,,Is dat zo?'' reageert hij nuchter. ,,Dat kan ik me niet meer herinneren. Of dat aan mijn veld lag? Wel nee. Excelsior heeft altijd een goed veld gehad en dat hebben we nog steeds.''
Zeker is dat Volwerk alle gebeurtenissen in de moderne geschiedenis van Excelsior van dichtbij heeft meegemaakt. Zo zag hij een groot aantal trainers komen en gaan. ,,De leukste trainer die ik heb meegemaakt was Sandor Popovics. Daar kon je altijd zo mee lachen. En de fijnste was Hans Dorjee, een schitterende vent die helaas veel te vroeg overleden is.'' Over alle trainers kan hij wel iets vertellen. Zoals over Henk Wullems: ,,Die zat in de kantine te kaarten, moest gaan trainen, maar wilde eerst het potje afmaken. Hij gaf mij de ballen en zei: ga jij even doorgeven dat ik er zo aan kom.''

Valse honden
Bekend en berucht is de terreinman van Excelsior vanwege de honden die hij gehad heeft. Zo was er een tijd waarin hij drie herders had, die overdag allemaal op Woudestein bivakkeerden. ,,Die waren een beetje vals'', herinnert hij zich. ,,Ze lagen altijd binnen het hek naast de kleedkamers. Vrijwel iedereen was bang van die honden, en terecht. Ik moest dus altijd zorgen dat ze weg waren als de spelers aan het eind van de middag kwamen om de trainen.''
,,Een van die beesten heeft zelfs nog wel eens achter Bep van Klaveren aan gezeten. Gelukkig kon die een bezem grijpen en het beest van zich afslaan.'' Zijn laatste viervoeter was Lara, de trouwe bouvier. ,,Een heerlijk beest. Die lag altijd hier en niemand had daar problemen mee. Helaas was ze de laatste tijd ernstig verzwakt en op 31 januari van dit jaar is Lara overleden.''

Consumptiebonnen
Eenmaal op zijn praatstoel, diept Volwerk meer herinneringen op: ,,De salarissen werden vroeger cash uitbetaald. Penningmeester Mart Borneman kwam dan naar Woudestein. Hij stond buiten te wachten tot de spelers klaar waren. Meestal duurde hem dat te lang en kwam hij naar binnen om ze onder de douche hun loonzakje uit te reiken. En bij nieuwjaarsrecepties stond hij bij de deur. Dan kreeg je bij binnenkomst een hand en twee consumptiebonnen. Het gebeurde regelmatig dat we er dan bij de achterdeur weer uitgingen, hem bij de voordeur opnieuw een hand gaven en weer twee consumptiebonnen kregen.''
,,Ik moest in mijn begintijd ook zorgen dat we warm water hadden. We hadden een kolenkachel en Henk Zon, die kolenboer was, zorgde voor de kolen. Dat opstoken was echter geen doen. Ik zorgde er daarom snel voor dat ze het niet meer deden en toen kregen we gelukkig een geiser. Voor de spelers ook beter, want tot die tijd stonden ze regelmatig onder een koude douche.''

Sinterklaas
,,Excelsior had op een bepaald moment zelfs drie terreinmensen in dienst. Naast mijzelf en Klaas Gebuis, die verantwoordelijk was voor achter, had Henk Zon nog iemand aangenomen. Een boer die hier de hele dag op klompen rondliep. Hij vroeg op een dag aan Henk Zon waar die huisjes langs het veld voor dienden. Dat waren dus de dug-outs. Die man is hier ook niet lang in dienst geweest, daar hadden we niks aan.''
,,Ook ben ik regelmatig Sinterklaas geweest voor de kinderen, dat was altijd lachen. Ik heb Ton Patinama zelfs ooit zover gekregen om een liedje te zingen. Dat was heel wat, want dat was echt niets voor hem. Op een vrijdagmiddag voor de Sinterklaas had ik hier eens een paard staan. Die was van iemand die altijd op de vrijdagmiddagborrel kwam. Op een gegeven moment zegt Henk Zon tegen die vent: je krijgt van mij een meier als je dat paard hier de kantine in krijgt. Wij de deuren opengezet. De eerste pogingen mislukten, maar uiteindelijk hadden ze hem toch binnen. Dat beest heeft zeker een uur aan een pilaar vastgestaan.''

Kunstgras
Als Excelsior in de Eredivisie was gebleven, was de club waarschijnlijk overgestapt op kunstgras. Tegen de zin van de terreinman in: ,,Gras moet je ruiken. Kunstgras zal de toekomst wel worden, maar ik vind dat je moet voetballen op echt gras.'' Over twee maanden wordt Hans Volwerk 69. Toch denkt hij nog niet aan stoppen met werken: ,,Ik moet natuurlijk geen rollator nodig hebben om hier naartoe te komen, maar zolang ik het volhoud wil ik hier blijven. Ik heb het immers nog steeds prima naar mijn zin bij Excelsior.''

Oorspronkelijk gepubliceerd op www.sbvexcelsior.nl